Współczesna medycyna, dzięki ogromnemu postępowi, który ma miejsce od końca XX wieku, przychodzi nam z pomocą w różnych sytuacjach, ratuje życie dzieci, dorosłych, zaś dzięki nowoczesnemu sprzętowi i wiedzy lekarzy potrafi pomóc człowiekowi już w okresie prenatalnym. Mimo wszystko istnieje w organizmie człowieka obszar, o którym wciąż wiemy niewiele i w którym zachodzące procesy są wysoce nieprzewidywalne dla specjalistów - jest to mózg człowieka. Możliwości mózgu i centralnego układu nerwowego są olbrzymie, a mimo wszystko często oddziaływania terapeutyczne nie przynoszą zamierzonych rezultatów. W wielu jednak przypadkach skuteczność terapii jest wysoka, co pozwala pacjentowi na normalne i samodzielne funkcjonowanie w społeczeństwie lub też na podniesienie jakości jego życia.

Co to jest autyzm? Najważniejsze informacje

Rozwój medycyny, dostępnych narzędzi badawczych, a także wzrost świadomości wśród specjalistów różnych dziedzin, pozwala na coraz lepsze i bardziej precyzyjne diagnozowanie dzieci i dorosłych z różnymi dysfunkcjami, zaburzeniami i chorobami. Jednym z zaburzeń, które w ostatnich latach zyskuje na sile, jest autyzm. Jest on opisywany, jako całościowe zaburzenie rozwoju i traktowany jako wielogenowe, silne i dziedziczne zaburzenie. Badacze autyzmu podkreślają, że w przypadku autyzmu dziedziczność sięga nawet 90%.

Czym objawia się autyzm dziecięcy?

Powołując się na Międzynarodową Klasyfikację Chorób (ICD-10), należy stwierdzić, iż autyzm dziecięcy charakteryzuje się:

  • nieprawidłowym lub zaburzonym rozwojem przed trzecim rokiem życia w zakresie rozumienia i ekspresji językowej w społecznym porozumiewaniu się,
  • pewnym ściśle określonym sposobem wadliwego funkcjonowania w trzech sferach: interakcji społecznych (zaburzenia kontaktu wzrokowego, rozwoju relacji rówieśniczych, odmienność reagowania na emocje, słaba integracja społeczna), komunikacji (opóźniony rozwój mowy lub jej brak, brak zabawy symbolicznej, "na niby"), zachowania (stereotypowe wzorce zachowania, kompulsywne przywiązania, manieryzmy ruchowe, nasilone zachowania).

oObjawy autyzmu u dzieci

Często w przypadku małych dzieci (dwulatków, trzylatków), rozpoznanie choroby i postawienie właściwej diagnozy, jest trudne, ponieważ większość ze wskazanych powyżej nieprawidłowości może jeszcze u tych dzieci wystąpić i łatwo je wytłumaczyć typowymi, rozwojowymi zachowaniami. Należy mieć jednak na uwadze fakt, iż oczekiwanie na samoistny rozwój może spowodować pogłębianie się tych zachowań, zaś czas  - najlepszy i najefektywniejszy - mija, mózg małego dziecka przestaje być tak mocno plastyczny. Wczesna interwencja u dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu przynosi najlepsze efekty, jeśli autyzm zdiagnozuje się już około 18 miesiąca życia.

Jakie są przyczyny autyzmu dziecięcego?

Przyczyny tego zaburzenia rozwojowego nie są do końca poznane ani zbadane. Coraz więcej naukowców skłania się jednak do stwierdzenia, iż na wystąpienie spektrum autyzmu mają wpływ geny oraz uwarunkowania środowiskowe. Podkreślają oni, że szczególnym zagrożeniem jest wiek ojca bowiem po 40. roku życia mężczyzny ryzyko wystąpienia autyzmu u dziecka znacznie wzrasta. Wg badań bliźnięta jednojajowe są także mocno zagrożone wystąpieniem zaburzenia (autyzm występuje u obojga z nich i wynosi on 77%), podczas gdy u bliźniąt dwujajowych dużo rzadziej (31%).

Do czynników środowiskowych mogących wpływać na pojawienie się u dziecka autyzmu, należą komplikacje ciążowe, zażywanie leków w ciąży, niedotlenienie podczas porodu, a także cukrzyca w ciąży.

Połączenie czynników genetycznych i środowiskowych może wpłynąć na podwyższenie ryzyka wystąpienia zaburzeń autystycznych.

Czy można rozpoznać autyzm u niemowlaka?

Rozpoznanie zaburzenia rozwojowego, jakim jest autyzm u dziecka, nie należy do łatwych choćby ze względu na bardzo dynamiczny rozwój dziecka i szybkie nabywanie nowych kompetencji i umiejętności. Często zdarza się na przykład, że dziecko jest w stanie utrzymać kontakt wzrokowy z rodzicem czy terapeutą, co staje się - niesłusznie - przyczynkiem do wykluczenia autyzmu.

U 6-miesięcznego niemowlęcia można już pokusić się o wyodrębnienie symptomów wskazujących na to, że dziecko idzie w kierunku autyzmu!

Jakie to symptomy?

  • brak kontaktu wzrokowego, uśmiechu, komunikowania się z rodzicem (ok. 6. miesiąca życia),
  • autysta nie podejmuje próby objęcia rączką piersi podczas karmienia (ok. 6. miesiąca życia),
  • zaburzenia praksji w zakresie naśladowania ruchów oraz manipulowania przedmiotami (ok. 6.-7. miesiąca życia i w kolejnych miesiącach),
  • nieprawidłowo funkcjonujące nerwy czaszkowe (VI i VII nerw) powodujące paraliż mięśni, co doprowadza do specyficznego ukształtowania ust (namiotowo ukształtowana warga górna),
  • problemy z mruganiem oczami i poruszaniem nimi na boki,
  • problemy ze ssaniem piersi u niektórych niemowląt,
  • brak reakcji na własne imię (ok. 8.-10. miesiąca życia).
  • brak gestu wskazywania palcem (ok. 8.-10. miesiąc życia),
  • niemowlęta i małe dzieci trzymane na rękach i przechylone w bok, nie potrafią łapać równowagi ale upadają bezwładnie na bok,
  • zaburzenie neurologiczne w postaci ust Mobiusa u niektórych dzieci z później zdiagnozowanym autyzmem,
  • zaburzenia relacji społecznych i komunikacyjnych oraz opóźnienia w rozwoju motorycznym (ok. 6. miesiąca życia).

We wczesnym dzieciństwie, objawy autyzmu pojawiają się stopniowo, proces narastania zaburzenia rozwija się stopniowo i niezauważalnie dla rodziców, zwłaszcza w sytuacji, kiedy jest to ich pierwsze dziecko, kiedy nie mają żadnego punktu odniesienia albo też tłumaczą sobie (często inspirowani przez pediatrów), że to normalne zachowania u małego dziecka, które z biegiem czasu "samo" się wyrówna.

Jak rozpoznać autyzm u niemowlaka?

Jak rozpoznać autyzm u dziecka? 10 objawów

U dziecka rocznego czy dwuletniego nadal trudno jest stwierdzić autyzm. Jednak po występowaniu niektórych objawów, można mieć już pewien obraz, zarys i te objawy autyzmu powinny skłonić rodziców do poszerzenia diagnostyki i zaczerpnięcia porad specjalistów.

Obserwację dziecka pod kątem spektrum autyzmu należy oprzeć o trzy najistotniejsze dla rozwoju sfery.

Jest to:

  • rozwój społeczny
  • komunikacja
  • wzorce zachowania

10 wczesnych objawów autyzmu u dzieci ujawniających się w dwóch pierwszych latach życia - należą do nich:

  • w zakresie rozwoju społecznego
  1. brak kontaktu wzrokowego i utrzymywania wspólnego pola uwagi
  2. zaburzone relacje z rówieśnikami
  • w zakresie komunikacji
  1. opóźniony rozwój mowy bądź jej brak (także brak rozumienia mowy!)
  2. brak zabawy symbolicznej
  3. brak konwersacji w społecznym rozumieniu
  4. echolalia, neologizmy, mowa idiosynktatyczna (częste używanie słów pozornie poprawnych lecz niepasujących do sytuacji)
  • w zakresie wzorców zachowania
  1. nasilone zainteresowania
  2. kompulsywne przywiązania
  3. manieryzmy ruchowe
  4. fascynacja właściwościami przedmiotów

Ważną przesłanką, objawem autyzmu u dziecka, często bywa utrata umiejętności już wcześniej nabytych. Ma to miejsce około 12. miesiąca życia i może objawiać się w wycofaniu słów, sylab, wyrażeń dźwiękonaśladowczych, które dziecko już uprzednio realizowało.

Co to jest autyzm dziecięcy?

Jak pomóc dziecku ze spektrum autyzmu?

Oczywistym jest, że dziecko, u którego zdiagnozowany jest autyzm, wymaga jak najwcześniejszej i intensywnej stymulacji pod okiem doświadczonych i rzetelnych specjalistów, m.in. neurologopedy lub logopedy, który dostosuje odpowiedni do możliwości dziecka program terapii. Dziecko ze spektrum autyzmu nie potrafi bawić się symbolicznie, tak więc ma trudności z rozwijaniem mowy, używaniem gestu, mimiką twarzy, a co się z tym wiąże - z modulowaniem ciała. Aby dziecko zechciało się bawić, terapeuta ma być w centrum jego zainteresowania. Terapia, która jest kontynuowana w domu także musi być pozbawiona konkurencji (wykluczamy obecność telewizora, komputera, smartfona).

Wsparcie osób z autyzmem w komunikowaniu się, to przede wszystkim ciężka praca całego środowiska: terapeutów, rodziców i samego dziecka. Logopeda powinien umieć słuchać i starać się zrozumieć wypowiadane słowa, a w sytuacji gdy ich brak, także intencje dziecka. Terapeuta musi wyrażać się jasno, używać niewielu słów (im mniej, tym lepiej), a także dostosować sposób mówienia do danej osoby.

Wsparcie dziecka autystycznego to oczywiście szereg różnych terapii, które niejednokrotnie bywają męczące i wyczerpujące. Pamiętajmy, że naprzeciw potrzebom osób ze spektrum autyzmu, wychodzi także obecny bardzo szeroki rynek pomocy logopedycznych i terapeutycznych, które nie tylko uprzyjemniają terapię ale także skutecznie ją wspierają, pomagając nabywaniu nowych umiejętności.

Szereg sprawdzonych i przetestowanych przez naszych specjalistów i dzieciaki, będące w terapii, pomocy, znajdziecie w naszym sklepie. Sprawdźcie, jakie zabawki dla dzieci z autyzmempomoce dla autystyków znajdziecie w naszej ofercie. Rekomendujemy Państwu funkcjonalne zabawki, pomoce sensoryczne, rozwijające mowę, a także rozumienie i myślenie oraz umiejętności społeczne.

pomoc sensoryczna w terapii autyzmu

Pamiętajmy, że w terapii dzieci ze spektrum autyzmu bardzo ważnym jest, by uczyć komunikacji, a nie mowy. Będąc rodzicem dziecka autystycznego, powinniśmy szukać takiego terapeuty, który ma właśnie świadomość tego faktu. W terapii logopedycznej chodzi o funkcjonalność, praktyczny wymiar terapii, która ma wprowadzić dziecko w świat, w którym powinno sobie poradzić w różnych sytuacjach. Dzieci wykazujące objawy autyzmu, a będące jednocześnie sprawne fizycznie, często nie mówią, ponieważ tego nie potrzebują, nie komunikują się, gdyż jest im dobrze w ich zamkniętym, hermetycznym świecie. Pomóżmy im uchylić troszkę tych drzwi i zajrzeć na naszą stronę...

Komentarze (0)

Brak komentarzy w tym momencie.

Nowy komentarz

Odpowiadasz na komentarz